وستروس اولین مرجع فارسی نغمه ای از یخ و آتش
درست از همان لحظهای که پخش سریال «بازی تاج و تخت» از شبکه HBO آغاز شد، این سریال هرگز از به تصویر کشیدن صحنههای عظیم و تماشایی ابایی نداشت. اگرچه تنها سه فصل از پخش اسپینآف این سریال، یعنی «خاندان اژدها» میگذرد، گستردگی و وسعت آن از همین حالا خیرهکننده است. این سریال نه تنها اژدهایان متعدد و ترسناکی را روی پرده آورده، بلکه میزبان شخصیتهای شرور جدید و صحنههای نبرد نفسگیری نیز بوده است. همچنین، به لطف کار دقیق تیمهای لباس و زره، این نبردها از پیچیدهترین صحنههای کل دنیای نغمه به شمار میروند.
به گفته سایمون بریندل، طراح زره سریال، تنها در طول هشت قسمت فصل سوم، تیم او از بیش از «۴۰۰ هزار حلقهی زنجیر زره، ۱۰۰ هزار پرچ گنبدی توپر و ۲۵ هزار قطعه فلزی سفارشی برشخورده با لیزر» استفاده کردهاند!!
بیشتر این قطعات برای ساخت زره شخصیتهای اصلی مانند سر کریستون کول و دیمون تارگرین به کار رفته و برخی دیگر، از جمله زره سینه اورموند هایتاور، با جزئیاتی بسیار چشمگیر طراحی شدهاند.
همچنین تیم بریندل علاوه بر شخصیتهای اصلی، باید زره شخصیتهای فرعی و سیاهیلشکرها را نیز تولید کند. با اینحال، او تأکید میکند که هدف تیم صرفاً تولید انبوه نیست، بلکه کیفیت در اولویت قرار دارد و همه اعضای گروه تلاش میکنند بهترین نتیجه ممکن را ارائه دهند.
بریندل و کارولین مککال، طراح لباس سریال، تلاش کردهاند زرههایی خلق کنند که هم از نظر تاریخی باورپذیر باشند و هم هویت هر شخصیت را بهخوبی منعکس کنند.
تیم طراحی «خاندان اژدها» برای ساخت زرههای این سریال، تنها به ظاهر باشکوه و فانتزی آنها توجه نمیکند، بلکه تلاش دارد هر زره بازتابی از تاریخ، جایگاه اجتماعی و شخصیت فردی صاحب آن باشد. کارولین مککال، طراح لباس سریال، توضیح میدهد که طراحی زره شخصیتهایی مانند اورموند هایتاور با تحقیقات گسترده درباره خاندانها، تاریخ و آثار باستانی آغاز میشود. او برای طراحی اورموند از زرههای رنسانس ایتالیایی و آثار قرن پانزدهم الهام گرفت تا ثروت، قدرت و ارتباط این شخصیت با مذهب هفت را در ظاهر او نشان دهد.
مککال تأکید میکند که هدف تیم طراحی، ساخت یک دنیای فانتزی جدا از واقعیت نیست، بلکه ایجاد جهانی واقعی و تاریخی است که در آن عناصر خارقالعادهای مانند اژدهایان وجود دارند. به همین دلیل، طراحیها بیشتر بر پایه فناوری و سبک زرههای قرن چهاردهم و پانزدهم میلادی شکل گرفتهاند تا حس یک دوره تاریخی باورپذیر را منتقل کنند.
تیم طراحی تلاش میکند علاوه بر حفظ هماهنگی تاریخی، ویژگیهای شخصیتی هر فرد را نیز در زره او نمایش دهد.
مککال توضیح میدهد که نمونههای اولیه زره پیش از ساخت نهایی روی بازیگران آزمایش میشوند تا تناسب، راحتی و امکان حرکت بررسی شود. زره باید از همان مراحل ابتدایی طراحی با بدن بازیگر هماهنگ شود، زیرا تغییرات بعدی در آن بسیار دشوار است. به همین دلیل، طراحی زره میتواند حتی برای ایجاد ظاهری قدرتمندتر و ترسناکتر برای بازیگر نیز مورد استفاده قرار گیرد.
بریندل توضیح میدهد که یک زره کامل ممکن است حدود ۲۰ هفته زمان ببرد. این روند شامل بررسی طرحها، ساخت نمونه اولیه، قالبگیری، مجسمهسازی، تولید قطعات سبک و در نهایت اضافه کردن جزئیات فلزی و پرداخت نهایی است.
یکی از نکات مهم برای ایجاد حس واقعی بودن زرهها، استفاده از زنجیرهای واقعی در زرههای زنجیری است. به گفته بریندل، این کار باعث میشود حرکت زره هنگام راه رفتن طبیعیتر باشد و بازیگر واقعاً احساس کند که یک قطعه جنگی واقعی را پوشیده است. مواد جدید نیز با وجود وزن کم، ساختاری مقاوم دارند و باعث میشوند زره مانند یک وسیله واقعی روی بدن بازیگر رفتار کند.
در طراحی زره خاندان تارگرین، آزادی حرکت اهمیت ویژهای دارد، زیرا بسیاری از شخصیتهای این خاندان اژدهاسوار هستند و به انعطاف بیشتری نیاز دارند. مککال توضیح میدهد که زرههای تارگرینی با مفصلبندی دقیق طراحی شدهاند تا هم ظاهر باشکوه داشته باشند و هم حرکت بازیگران را محدود نکنند. نمونه برجسته این رویکرد، زره ایموند تارگرین است که با الهام از فلسهای اژدها طراحی شده و با فیزیک بدنی ایوان میچل هماهنگ شده است.
بریندل در پایان اشاره میکند که تیم طراحی در طول سه فصل سریال نزدیک به ۶۰۰ ست زره ساخته و برای حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ شخصیت زرههای اختصاصی طراحی کرده است. با اضافه کردن زرههای مربوط به ارتشها، گروههای پسزمینه و شخصیتهای فرعی، تعداد قطعات ساختهشده به هزاران مورد میرسد؛ کاری که نشاندهنده مقیاس عظیم و جزئیات بالای طراحی در «خاندان اژدها» است.
