بادزده: تفاوت میان نسخه‌ها

از دانشنامه نغمه ای از یخ و آتش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۶۵: خط ۶۵:
{{نقل قول|ما بادزدگانیم. به شرق می وزیم، به [[خلیج برده داران]]، ما شاه قصاب رو می کشیم و به [[دنریس|ملکه ی اژدها]] تجاوز میکنیم.{{رف|ربا|36}}}}
{{نقل قول|ما بادزدگانیم. به شرق می وزیم، به [[خلیج برده داران]]، ما شاه قصاب رو می کشیم و به [[دنریس|ملکه ی اژدها]] تجاوز میکنیم.{{رف|ربا|36}}}}


پیش از آنکه بادزدگان ولانتیس را ترک کنند، [[کویینتین مارتل]] (Quentyn Martell) و همراهانش به عنوان راهی برای رسیدن به [[دنریس تارگرین]] (Daenerys Targaryen)، به بادزدگان پیوسته و با علامت زدن تکه ای پوست، شمشیر و خدمتشان را برای یک سال به شاهزاده ی ژنده پوش تسلیم کردند.{{رف|ربا|6}}{{رف|ربا|25}}
پیش از آنکه بادزدگان ولانتیس را ترک کنند، [[کوینتین مارتل]] (Quentyn Martell) و همراهانش به عنوان راهی برای رسیدن به [[دنریس تارگرین]] (Daenerys Targaryen)، به بادزدگان پیوسته و با علامت زدن تکه ای پوست، شمشیر و خدمتشان را برای یک سال به شاهزاده ی ژنده پوش تسلیم کردند.{{رف|ربا|6}}{{رف|ربا|25}}
    
    
در راه رسیدن به [[یونکای]] (Yankai)، بادزدگان سوار بر یک کشتی شلوغ شدند که با باد و دریا بالا و پایین می رفت. نان سفتی می خوردند که پر از شپشک بود و [[نوشیدنی بلک تار]] (قیر سیاه) (Black Tar Rum) برای فراموشی خوشایند می نوشیدند و بر کپه های کهنه و فاسد کاه می خوابیدند. پس از آن بادزدگان در [[محاصره ی آستاپور]] (Siege of Astapor) و بعدا [[میرین]] (Meereen) حاضر بودند. هنگام آغاز پیش روی به سوی میرین، شاهزاده ی ژنده پوش به مزدورانش گفت که آستاپور تنها مزه ای بود، میرین ضیافت اصلی خواهد بود.
در راه رسیدن به [[یونکای]] (Yankai)، بادزدگان سوار بر یک کشتی شلوغ شدند که با باد و دریا بالا و پایین می رفت. نان سفتی می خوردند که پر از شپشک بود و [[نوشیدنی بلک تار]] (قیر سیاه) (Black Tar Rum) برای فراموشی خوشایند می نوشیدند و بر کپه های کهنه و فاسد کاه می خوابیدند. پس از آن بادزدگان در [[محاصره ی آستاپور]] (Siege of Astapor) و بعدا [[میرین]] (Meereen) حاضر بودند. هنگام آغاز پیش روی به سوی میرین، شاهزاده ی ژنده پوش به مزدورانش گفت که آستاپور تنها مزه ای بود، میرین ضیافت اصلی خواهد بود.

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۵۲

بادزده
Windswept.png
پرچم پرچم آبی و سفید دم چنگالی
فرمانده فعلی شاهزاده ی ژنده پوش
تعداد نفرات دوهزار سواره و پیاده
تاریخ تاسیس 270 AL
بنیانگذار شاهزاده ی ژنده پوش
بادزده

بادزده گروهی مزدور با دو هزار سرباز سواره و پیاده است که در شهرهای آزاد (Free Cities) تاسیس شده است. آنها توسط فرماندهی مشهور به شاهزاده ی ژنده پوش (Tattered Prince) رهبری می شوند. پرچم آبی و سفید دم چنگالی، پرچم رسمی بادزده است که ابریشم آبی رنگ پریده ی آن از نیزه های بادزدگان در اهتزاز است.

چادر فرماندهی بادزدگان بادبان خاکستری عظیمی به شکل چادر صحرایی است که شاهزاده ی ژنده پوش دوست دارد آن را قلعه ی کرباس خود بنامد. در بعضی چادرهایشان تا ده مرد نیز می خوابد. بادزدگان می توانند در کمتر از یک ساعت اردوگاهی برپا کنند.

تاریخچه

شاهزاده ی ژنده پوش گروه مزدور خود را حدود سی سال پیش از وقایع کتاب تاسیس کرد. او بیست و سه ساله بود که سران پنتوس (Pentos) پس از زدن سر شاهزاده ی قبلی، او را به عنوان شاهزاده ی جدیدشان انتخاب کردند. او بجای پذیرش پیشنهاد آنها به سرزمین های مورد مشاجره (Disputed Lands) فرار کرد و هرگز به پنتوس بازنگشت. او با پسران دوم (Second Sons)، سپر آهنی ها (Iron Shields) و مردان باکره (Maiden’s Men) سوارکاری کرد، اما بعدها با پنج مرد دیگر بادزده را تاسیس کرد. از بین شش موسس گروه، او تنها کسی است که زنده است.

شاهزاده ی ژنده پوش به

گفت که هر خیانت پیشه ای داستان خودش را دارد و دیگران برای خدمت به او سوگند می خورند، سکه هایش را می گیرند و می گریزند. یکی از کسانی که گریخته بود، گفته بود که غذا او را مسموم کرده، شاهزاده ی ژنده پوش هم پاهایش رابرید، بریان کرد و به خوردش داد. سپس او را آشپز اردوگاه کرد و غذا به طرز قابل ملاحظه ای بهبود یافت و وقتی قراردادش تمام شد، یکی دیگر را امضا کرد. هیو هانگرفورد (Hugh Hungerford) برای مدتی مدیر دستمزد گروه بود، اما شاهزاده ی ژنده مچ او را حین دزدی از خزانه گرفت و سه تا از انگشتهایش را قطع کرد و او را به گروهبان تنزل داد.

خصومتی بین بادزدگان و گروه گربه (Company of the Cat) وجود دارد. آنها یک سال پیش در سرزمین های مورد مشاجره در دو سوی مخالف نبردی بودند و دشمنی و کینه همچنان وجود دارد. ریش خونی (Bloodbeard) از تحقیر شاهزاده ی ژنده پوش هیچ ابایی ندارد و او را ریش خاکستری پیر و ژنده می نامد.

فرهنگ

مردان بادزده از هر اسمی که بخواهند استفاده می کنند و هرگاه بخواهند آن را عوض می کنند.

شاهزاده ی ژنده پوش دیدی منفی نسبت به فراری ها دارد و بسیار سختگیرانه با آنها برخورد می کند. او شکارچیانی به دنبال آنها می فرستد و اگر دستگیر شوند و خوش شانس باشند، یکی از پاهایشان را می برد تا مطمئن شود که دیگر هرگز فرار نمی کنند. اگر خوش شانس نباشند، به مریس (Meris) خوشگله داده خواهند شد.

دیک استراو (Dick Straw) می گوید که 60 وستروسی (Westerosi) در یک گروه وجود دارد. مهمترین چیز آن است که باید زبان یک گروه، والریایی اصیل (High Valyrian) و کهن باشد.[۱]

اعضای شاخص

فرمانده و ژنرال ها

اعضا

حوادث اخیر

رقصی با اژدهایان

منابع و یادداشت ها